حرکت پروتز هنگام غذا خوردن
اتصال به ایمپلنتها میتواند لغزش و بلندشدن پروتز را کاهش دهد.
اوردنچر دندان یک پروتز متحرک است که به کمک اتچمنتهای متصل به ایمپلنتها، روی فک محکمتر قرار میگیرد و نسبت به دستدندان معمولی جابهجایی کمتری دارد.



اوردنچر یک پروتز متحرک برای جایگزینی چند یا تمام دندانهاست که به جای تکیه صرف بر لثه، از ایمپلنتها یا در بعضی طرحهای درمانی از ریشههای باقیمانده برای گیر و حمایت استفاده میکند. در نوع ایمپلنتی، اتچمنتهای کوچک مانند دکمه، لوکیتور یا بار باعث میشوند پروتز هنگام صحبت و غذا خوردن پایدارتر بماند.
اوردنچر با پروتز کاملاً ثابت تفاوت دارد؛ بیمار میتواند آن را برای نظافت خارج کند، اما هنگام استفاده به اتصالات زیرین قفل میشود. نوع اتصال، تعداد ایمپلنتها و فرم پروتز بعد از بررسی فک بالا و پایین، وضعیت استخوان، سلامت عمومی و توانایی رعایت بهداشت انتخاب میشود.

در بعضی افراد، بهخصوص در فک پایین، حرکت زبان و فرم تحلیلرفته لثه باعث میشود پروتز معمولی هنگام جویدن یا صحبت جابهجا شود. اوردنچر برای افزایش گیر، راحتی و اطمینان بیشتر طراحی میشود.
اتصال به ایمپلنتها میتواند لغزش و بلندشدن پروتز را کاهش دهد.
گیر مکانیکی اتچمنتها در بسیاری از موارد نیاز به چسب را کمتر میکند.
پایداری بیشتر میتواند احساس امنیت بیمار را در مکالمه و لبخند افزایش دهد.
طراحی مناسب میتواند نیروها را بین بافت نرم و ایمپلنتها بهتر توزیع کند.

پروتز روی اتچمنتهای مجزا قرار میگیرد و با فشار کنترلشده در جای خود قفل میشود. قطعات مصرفی این اتصالات ممکن است در طول زمان نیاز به تعویض داشته باشند.
ایمپلنتها با یک بار به هم متصل میشوند و پروتز روی بار مینشیند. این طرح میتواند توزیع نیرو و گیر متفاوتی ایجاد کند، اما نیازمند فضای پروتزی و نظافت دقیق است.
در موارد منتخب، ریشههای قابل نگهداری میتوانند برای حفظ بخشی از حمایت و حس فشاری استفاده شوند. تصمیم درباره حفظ ریشه باید پس از ارزیابی کامل گرفته شود.
| ویژگی | دستدندان معمولی | اوردنچر دندان | پروتز ثابت ایمپلنتی |
|---|---|---|---|
| نحوه اتصال | تکیه بر لثه و فرم فک | قفلشدن روی اتچمنت ایمپلنت | پیچ یا اتصال ثابت به ایمپلنتها |
| خارجکردن در منزل | بله | بله | خیر؛ معمولاً فقط توسط دندانپزشک |
| نظافت زیر پروتز | سادهتر بعد از خارجکردن | خارجکردن و تمیزکردن اتچمنتها | نیازمند ابزار ویژه زیر پروتز |
| ثبات هنگام جویدن | وابسته به فرم فک | معمولاً بیشتر از نوع معمولی | بسیار پایدار، با طراحی متفاوت |
| پیچیدگی درمان | کمتر | متوسط و وابسته به جراحی ایمپلنت | بیشتر و معمولاً پرهزینهتر |
بررسی لثه، استخوان، دندانهای باقیمانده، وضعیت مفصل و تصویربرداری سهبعدی در صورت نیاز.
ابتدا موقعیت دندانهای نهایی و فضای پروتزی مشخص میشود، سپس جای ایمپلنتها برنامهریزی میگردد.
ایمپلنتها قرار داده میشوند و برای جوشخوردن با استخوان زمان لازم در نظر گرفته میشود.
قالبگیری، تنظیم بایت، انتخاب فرم و رنگ دندان و اتصال نهایی پروتز انجام میشود.
فشارهای بافتی، عملکرد اتچمنتها، بهداشت اطراف ایمپلنت و سایش قطعات کنترل میشود.


پروتز را طبق دستور از دهان خارج کنید و با برس مخصوص و مواد غیرساینده تمیز نمایید.
پلاک میکروبی اطراف ایمپلنتها باید با مسواک نرم، برس بیندندانی یا ابزار توصیهشده حذف شود.
اگر پروتز لق شد، اتچمنت شکست یا هنگام جویدن درد داشت، برای تنظیم مراجعه کنید.
معاینه لثه و استخوان، بررسی پیچها و تعویض قطعات مصرفی برای نگهداری طولانیمدت ضروری است.
پاسخها عمومیاند و طرح درمان نهایی فقط پس از معاینه، تصویربرداری و بررسی شرایط فک مشخص میشود.
نوع متداول اوردنچر روی اتچمنتها قفل میشود اما برای تمیزکردن قابل خارجکردن است. اگر پروتز غیرقابلبرداشتن میخواهید باید گزینههای ثابت جداگانه بررسی شوند.
تعداد ایمپلنت به فک، کیفیت استخوان، نوع اتچمنت و طراحی پروتز وابسته است. در فک پایین طرحهای دو ایمپلنتی شناختهشدهاند، اما نسخه نهایی برای هر بیمار متفاوت است.
پس از ترمیم و تنظیم نهایی، ثبات بیشتر میتواند جویدن را بهبود دهد؛ با این حال تطابق تدریجی و رعایت توصیههای غذایی اولیه لازم است.
بله، بعضی قطعات پلاستیکی یا اتچمنتها در اثر استفاده ساییده میشوند و ممکن است در ویزیتهای نگهداری تعویض شوند.
زمان درمان به کشیدن دندان، پیوند استخوان، تعداد ایمپلنت و مدت جوشخوردن ایمپلنتها بستگی دارد و ممکن است چند ماه طول بکشد.
برای بررسی وضعیت استخوان، دستدندان فعلی، سلامت لثه و امکان استفاده از اتچمنتهای ایمپلنتی، اطلاعات خود را ثبت کنید.
محتوای این صفحه برای آشنایی عمومی با اوردنچر دندان تدوین شده و جایگزین معاینه، تصویربرداری و رضایت آگاهانه پیش از درمان نیست.